Tað nógva er tann reina tilvild. Vit eru á sumri í 2008, og á Heimarubrúgv møti eg Hans á Skipinum (Hans Andrias Djurhuus), og prátið fer í gongd. Hann fortelur so fyri mær, at hann og Jógvan Sørin Hansen høvdu verið við familjunum ein stimitúr vesturi á Búgvabørmunum, og hvussu vakurt og áhugavert alt var at uppliva. 

Eg kom beinanvegin at hugsa um myndir til staðarnavnasavn mítt, og áðrenn hálvtalað var orð, sigur Hans: «Eg bjóði tær at koma ein túr við, tað liggur væl fyri. «Sanna» flýtur í Gjónni.» Prátið førdi til tað, at vit gjørdu ein ógloymandi túr vestur á Búgvabarmarnar. Við á hesum fyrsta túrinum vóru – umframt okkum báðar, Hans -  eisini Jógvan Sørin og sonur hansara, Jónfinnur, og Jónas, sonur Hans.  Lat tað vera sagt beinanvegin, at hesi eini túrurin førdi til fleiri aðrar ógloymandi túrar. 

Kropni 

Orðavavstur

Mangar søgur eru sagdar um (smá)dreingir, ið vóru óreinir at klúgva, men fylgi eg orðabókini, so vóru teir óreinir at klíva. Líka veit eg, men tó so mikið, at eg kann sláa fast, at mínir bygdardreingir dugdu bæði at klúgva í Gjónni og at klúgva eina fjøl, áðrenn teir nakrantíð høvdu hoyrt orðingina at klíva í Gjónni.

Bygdarfólkið er nú fáment, ungdómurin burtur – eingin at klúgva, men vónandi varðveitir framtíðin OKKARA merking av orðinum – at klúgva. Eg klúgvi ikki aftur í tvey um hasar orðingar, men fari nú heldur at festa tað á blað, ið eg ætlaði:

(Viðmerking: Teksturin er so mikið Gjáarsligur, at tað vera helst bert tey staðkendu, ið fáa heildina við).

Gubbi 80 ár - 20.02.2009.

Navn hansara var Hans Edvard Joensen, men vanliga bleiv hann bara kallaður Gubbi. Hann var føddur 20.02.1929 og doyði 04.06.2011. Eg havi fleiri ferðir fyrr skrivað nøkur orð um og frá Gubba á heimasíðu mínari, og tá ið eg nú ein dagin kom fram á nakrar lepar, sum eg eisini havi fingið frá honum, so fáa teir sjálvsagt eisini pláss á síðuni. Gubbi hevði eisini gávur at seta upp á rím - bæði til álvara og gamans. Tað sært tú m.a. her: