(Lat meg beinanvegin siga, sum er: eg havi meir enn eina ferð fyrr umrøtt tað stóra omanlopið í berginum innan fyri Búgvan, men nú eg eri í holt við - í raðfylgjuni "Av Føroyaklettinum á Vambarklett" - at allýsa tey staðarnøvnini, ið Hans á Skipinum og eg "vitjaðu" í august 2009, verður okkurt av hesum partinum ein endurtøka av tí, ið eg áður havi skrivað). 

Eg dugi framvegis ikki so væl at seta orð á júst hendan serliga túrin í august 2009, tí eftirtíðin hevur av sonnum gjørt hann so søguligan, sum til ber. Eg føli meg fegnan, hepnan og takksaman – hvørt um annað - tá ið eg hugsi um hendan túrin.

Vit báðir, Hans á Skipinum (Hans Andreas Djurhuus), høvdu verið uppi á landi fleiri staðni her vesturi á Búgvaleiðini, meðan Jógvan Sørin Hansen hevði ligið eftir á bátinum. Hendan dagin vóru Jónas, sonur Hans, og Jónfinnur, sonur Jógvan Sørin, eisini á bátinum.

Tað er nokk best at byrja við byrjanini: ruddingardagur. Ruddingardagur hevur verið við Gjógv í so mong ár, sum onkur veit betur at tíðarfesta enn eg, men so mikið nógv er broytt í hesi ár, at heitið - ruddingardagur - er blivið misvísandi, tí bygdin er altíð bæði rein og ruddilig. Tá ið fólk hava fingið morgunmat kl. 10 og skulu fara til verka, so hoyrir tú javnan dømir sum hesi: "Hvar skal eg fara, tí her er einki órudd at síggja?" - "Eg havi verið runt bygdina, men eg síggi einki órudd."

Hendan myndin er tikin av Bergstokkinum (á Ambadali) í oktobur 2009, beint aftan á tað stóra omanlopið. 

Sjálvan summarmáladag í 2026 gjørdi eg mær ein staðarnavnatúr norð á Ambadal og hevði GPSaran við hondina, soleiðis at túrurin kundi dokumenterast. GPSaratúrurin verður tó ikki sýndur í hesari frásøgnini, tí her seta vit orð á tvey omanlop.